Een peptidespecificatieblad lezen: formule, molaire massa, zuiverheid

Een peptidespecificatieblad brengt alles wat u nodig hebt om een verbinding te identificeren en ermee te werken samen op één pagina met cijfers en codes. Het snel kunnen lezen ervan is een elementaire laboratoriumvaardigheid. Hieronder staan de velden die het meest van belang zijn en wat elk veld u vertelt.

Molecuulformule

De molecuulformule — een reeks als C₄₅H₇₃N₁₃O₁₀ — geeft de exacte atomaire samenstelling van het peptide weer en vormt de basiswaarheid voor de identiteit ervan. Zoutvormen worden soms apart vermeld, omdat een trifluoracetaat- of acetaat-tegenion eigen atomen toevoegt.

Molaire massa

De molaire massa, of het molecuulgewicht, wordt uitgedrukt in gram per mol en stelt u in staat om tussen massa en mol om te rekenen. Specificatiebladen vermelden meestal de gemiddelde massa, terwijl een massaspectrometer de monoisotopische massa rapporteert; die twee verschillen licht van elkaar, dus weet welke u leest wanneer u een analysecertificaat vergelijkt met een MS-spectrum.

Zuiverheid

Zuiverheid wordt doorgaans uitgedrukt als een HPLC-oppervlaktepercentage, bijvoorbeeld ≥98%, dat het aandeel doelpeptide ten opzichte van verwante onzuiverheden weergeeft. Ons artikel over hoe de zuiverheid van peptiden wordt gemeten, legt uit hoe dat getal tot stand komt.

Sequentie en modificaties

De sequentie wordt weergegeven in de één- of drieletterige aminozuurcode. Modificaties zoals N-terminale acetylering, C-terminale amidering of cyclisatie worden hier vermeld, omdat elk daarvan de massa en het gedrag van het molecuul verandert.

Zoutvorm en nettogehalte

Let ten slotte op het tegenion en het netto peptidegehalte — het deel van de massa in de flacon dat daadwerkelijk peptide is en geen zout of restvocht. Dat is van belang voor nauwkeurig werk. Bij elke bestelling bij Vela wordt gratis een flacon van 3 mL bacteriostatisch water meegeleverd; zie onze reconstitutiegids voor de berekening.